Abdülhak Şinasi Hisar

Abdülhak Şinasi Hisar 20. yy romancılarındandır. doğ. 1888, İstanbul – ölm 3 Mayıs 1963, İstanbul.

Yüksek öğrenimini Paris Siyasal Bilgiler Okulunda yaptı. 1908’de yurda dönüşünde yabancı şirketlerde, devlet görevlerinde, banka yönetim kurulunda çalıştı. Dışişleri Bakanlığı Müşaviri oldu. 1945’te Uluslararası Barış Konferansı’nda görevli olarak ABD’ye gitti. 1948’de sonra İstanbul’da yaşamını sürdürdü.

İleri, Dergâh, Yarın dergilerinde yayımladığı şiir ve kitap eleştirileriyle tanındı. Türk Yurdu, Ülkü ve Varlık dergilerinde çocukluk ve ilk gençlik yılları anılarının yanı sıra tanıdığı edebiyatçıların kişiliklerini anlatan yazılar yazdı. Romana geç başladı. İlk romani Fahim Bey ve Biz, CHP Hikâye ve Roman Mükâfatı’nda ödül aldı (1942). Yapıtlarının ağırlık noktasını “Boğaz, Büyükada ve Çamlıca’da mutluluklarla geçen gençliği ve o dönemin varlıklı, aylak kişilerin yaşayışları oluşturur. Romanlarını, olay örgüsünün birtakım duyguları aktarmak için gerektiği ve bunu gerçekleştirmek için de biçime önem verilmesi görüşüyle yazdı. Bunun sonucu olarak romanları düz yazı şiir niteliği taşır.”

ESERLERİ

ROMAN: Fehim Bey ve Biz (1941), Çamlıca’daki Eniştemiz (1944), Ali Nizami Bey’in Alafrangalığı ve Şeyhliği (1952).

ANI – DENEME – İNCELEME: Boğaziçi Mehtapları (1943), Boğaziçi Yalılar (1954), Aşk İmiş Her Ne Var Alemde (aşk şiiri antolojisi, 1955), Geçmiş Zaman Köşkleri (1956), Geçmiş Zaman Fıkraları (derleme, (1958), İstanbul ve Pierre Loti (1958), Yahya Kemal’e Veda (1959),  Ahmet Haşim’in Şiiri ve Hayati (1963).

Bakabilirsin:  Ahmedi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir