Ahmedi

Ahmedi 14. yy Divan şairlerindendir. doğ. 1334, Kütahya (?) – ölm. 1413 Amasya (?)

Öğrenimini Mısır’da yaptı. Dönünce Germiyan beylerinden Süleyman Şah’ın hizmetine girerek Kütahya’ya yerleşti. Daha sonra Bursa’ya geçerek uzun yıllar burada yaşadı.

Şairin ortaya çıkarılan yapıtlarında çok çeşitli konularla ilgilendiği görülmektedir. Dönemin en bilgin ve en iyi hekimlerinden biri olarak tanınmıştır. Kendinden sonraki şairler üzerinde de etkileri görülen Ahmedi’nin ifadesindeki titizlik ve edebi zevkindeki üstünlük dikkat çekicidir. Dili düzgün, tasvirleri renkli ve canlıdır.

ESERLERİ

Ahmedi, edebiyat, tip, tarih, sözlük gibi değişik alanlarda çeşitli yapıtlar vermiştir.

İskender-name (Süleyman Şah adına yazılmıştır, Sonuna eklenmiş olan Osmanlı tarihi bölümü ilk Osmanlı Vakayiname’si olarak önem taşır, 1390), Cemşid-ü Hurşid (Beş bin beyitlik mesnevî, İran Şairi Selman Savec’i’nin aynı addaki yapıtının genişletilmiş serbest bir çevirisi, 1403), Tervihü-1 Ervâh (Tıpla ilgili, mesnevî), Mirkatü-1 Edeb (Arapçadan Farsçaya manzum sözlük) Minzânü-i Edeb (Farsça kaside), Miyârü-1 Edeb (Farsça kaside), Bedayi-ü’S – Sihr fi Sanayi’ü ‘ş-Şi’r (Edebiyat ve edebi sanatlarla ilgili mensur bir yapıt), Kitab-ı Mürşid-i Pende-i Ahmediyye (2. basım, 1937).

Bakabilirsin:  Kaşgarlı Mahmut

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir