Cahit Külebi

Cahit Külebi Cumhuriyet Dönemi şairlerindendir. doğ. 1917, Çeltek köyü / Tokat – ölm. 20 Haziran 1997, Ankara.

1940’da İÜ Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Öğretmenlik, müfettişlik yaptı. 1960 – 1964 yılları arasında kültür ateşesi olarak İsviçre’de bulundu. Yurda dönünce MEB’da müfettiş ve yöneticilik yaptı. 1972’de emekli oldu. Türk Dil Kurumunda (Kurum 1983’te kapanana dek) yazmanlık yaptı.

İlk şiirleri “Nazmi Cahit” adıyla 1938’den itibaren Gençlik dergisinde çıktı. Daha sonra çeşitli edebiyat dergilerinde şiirleri yayımlandı.

Külebi halk şiirinden beslenen kendine özgü lirik şiirler yazdı. Hiçbir akıma bağlanmadan Anadolu gerçeklerini yansıtmaya çalıştı. “Atatürk Kurtuluş Savaşı’nda” adlı kitabının şiirleri Nüvit Kodallı tarafından 1953’te bestelenerek “Atatürk Oratoryosu” meydana getirildi.

Yarım uyaklı, lirik ve özgün tamlama ve benzetmelerle yazdığı şiirlerle sevilen bir şair olmuştur.

ESERLERİ

ŞİİR: Adamın Biri (1940), Rüzgar (1949), Atatürk Kurtuluş Savaşında (1952), Yeşeren Otlar (1954), Süt (1965), Şiirler (toplu şiirler, 1969), Sıkıntı (1980), Bütün Şiirler (1982), Güz Türküleri (1991).

DENEME: Şiir Her Zaman (1985). ANI: İçi Sevda Dolu Yolculuk (1986).

Bakabilirsin:  Ahmet Paşa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir