Dil Kültür İlişkisi

Dil Kültür İlişkisi tarihsel, toplumsal gelişme süreci içinde yaratılan bütün maddi ve manevi değerler ile bunları yaratmada, sonraki nesillere iletmede kullanılan, insanın doğal ve toplumsal çevresine egemenliğinin ölçüsünü gösteren araçların bütününe kültür denir. Daha önce de insanların iletişim sonucunda öğrendiklerini, hayat tecrübelerini, düşündüklerini başkalarına aktararak kültürün oluşmasına katkıda bulunduklarını söylemiştik. Bu nedenle dil, kültürün en önemli öğesidir.

Aynı dili konuşan insanların edindiği ulusal kimlik, o dili konuşan bireyler arasında çeşitli maddi ve manevi ürünlerin ortaya çıkmasını sağlar. Millet olmanın en vazgeçilmez unsuru olan dil sayesinde o toplumu oluşturan bireyler yaşam deneyimlerini, geçmişten getirdikleri tüm değerleri kuşaktan kuşağa aktarır ve kültürün devam etmesini, sonraki nesillere aktarılmasını sağlar.

Lehçe: Diller kendi aralarında çeşitli kollara ayrılır. Birden çok bölgeye yayılan diller zaman içerisinde birtakım değişikliklere uğrayabilir. Bu değişiklikler sonucunda dilden çok önceden ayrılan ve ayrıldığı dilden ses (fonetik), şekil (morfoloji) ve kelime bakımından farklılıklar gösteren kollara lehçe denir. Bazen bu farklılıklar o kadar büyük olur ki bu, o lehçenin yeni bir dil olmasını sağlar.

Şive: Dilin tarihsel gelişimi içinde daha yeni zamanlarda ayrılan kollarıdır. Dilin kültürel farklılıklar sonucunda gösterdiği farklılıklardır. Bu farklılık lehçede olduğu kadar kesin ve belirgin değildir.

Ağız: Bir dilin bölgelere göre gösterdiği söyleyiş farklılıklarıdır. Bu farklılık yazı diline yansımaz kendini sadece konuşma dilinde gösterir. Bir sözcüğün bölgelere göre gösterdiği söyleyiş farklılıklarıdır.

Örneğin, Karadeniz Ağzı, Trakya Ağzı

Bakabilirsin:  Bağlaç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir