Kemal Tahir

Kemal Tahir Cumhuriyet Dönemi romancısıdır. doğ. 13 Mart 1910, İstanbul – ölm. 21 Nisan 1973, İstanbul.

Galatasaray Lisesinin 10. sınıfından ayrıldı. 1928 – 1932 yılları arasında Zonguldak Kömür işletmelerinde memurluk ve avukat kâtipliği yaptı. Sonra Vakit, Haber, Son Posta gazetelerinde çalıştı. Karagöz gazetesinde başyazarlık, Tan gazetesinde yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1938’de siyasi inançlarından dolayı tutuklandı. 1950’de çıkarılan genel af yasasıyla ceza evinden çıktı. İstanbul’a yerleşti. Yazarlığı uğraş edindi. “Bedri Eser, Samim Aşkın, Nurettin Demir, Ali Gıcurlı, Bonerci, Tipi, Cemalettin Mahir” gibi değişik adlarla gazetelere romanlar yazdı. Fransızcadan çeviriler yaptı. 1957’de Aziz Nesin’le birlikte Düşün Yayınevi’ni kurdu. Daha sonra kendini roman yazmaya verdi.

Kemal Tahir’in 1931’de İçtihat sonra Yeni Kültür ve arkadaşlarıyla birlikte çıkardığı Geçit dergisinde şiirleri yayımlandı. İlk öyküleri Tan gazetesinde çıktı. Bu öyküleri ve sonra yazdıklarını Göl insanları adlı kitapta topladı. “Ceza evinde ve sonradan yazdığı romanları yayımlandıkça ilgiyle okunan ve tartışılan bir romancı oldu. Çankırı, Kastamonu, Çorum çevresinde geçen romanlarında köy toplum yapısını, yakın tarihi içindeki yeriyle saptamaya çalıştı.

İnsan – toplum ilişkileri, yönetim biçimleri üzerinde durdu. Cumhuriyet Dönemi’ni konu alan romanlarında Batılılaşma hareketini eleştirerek Osmanlı geleneğinden kopmanın yanlışlığını ileri süren tarih tezleriyle Asya Tipi Üretim Tarzı konusunun tartışılmasına yol açtı.” Kemal Tahir Anadolu kültürünün renklerini ustalıkla kullanarak roman geleneğimize yeni bir bakış açısı kazandırdı. Ne var ki yazdıklarında Cumhuriyet ve Atatürk devrimleri dönemi ile ilgili görüşler tartışmalara neden olmuştur.

ESERLERİ

ROMAN: Sağırdere (1955), Esir Şehrin İnsanları (1956), Körduman (1957), Rahmet Yolları Kesti (1957), Yediçınar Yaylası (1958), Köyün Kanburu (1959), Esir Şehrin Mahpusu (1962), Kelleci Memet (1962), Yorgun Savaşçı (1965), Bozkırdaki Çekirdek (1967), Devlet Ana (1967), Kurt Kanunu (1969), Büyük Mal (1970), Yol Ayrımı (1971), Namusçular (1974), Karılar Koğuşu (1974), Hür Şehrin insanları (2 cilt, 1976), Damağası (1977), Bir Mülkiyet Kalesi (2 cilt, 1977).

ÖYKÜ: Göl insanları (1955), ilk eşine mektuplarını içeren Kemal Tarih’den Fatma İrfan’a (1979), İsmet Bozdağ’ın derlediği Kemal Tahir’in Sohbetleri (1980) adlı kitaplar ölümünden sonra yayımlandı. Cengiz Yazoğlu tarafından hazırlanan Notlar’ı 13 ciltte toplandı. (1989 – 92).

Bakabilirsin:  Abdullah Cevdet

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir