Refik Halit Karay

Refik Halit Karay 20. yy romancılarındandır. doğ. 1900., İstanbul – 18 Temmuz 1965, İstanbul.

1907’de Galatasaray Lisesindeki öğrenimini bırakarak sınavla Hukuk Mektebine girdi. Memurluk yaptı. 1919’da memurluktan ayrılarak gazeteciliğe başladı. 1913’te İttihat ve Terakki Hükûmetince Sinop’a sürüldü. 1908’de İstanbul’a dönebildi. Robert Kolejde Türkçe öğretmenliği yaptı. Gazetelerde yazmayı sürdürdü. 1919’da Posta-Telgraf Umam Müdürlüğüne atandı. Ocak 1922’de Aydede adında bir güldürü dergisi çıkardı. Bu dergide Ulusal Kurtuluş Hareketi’ne karşı yazılar yazdığı için 9 Kasım 1922’de “Yüzellikler” den biri olarak sınır dışına çıkarıldı. Beyrut ve Halep’te 15 yılını geçirdi. temmuz 1938’de çıkan af yasasıyla yurda döndü.

İlk yazıları Tercüman-i Hakikat gazetesinde yayımlandı. Servet-i Fünun gazetesinde çalıştı. Fecri-i Âti topluluğuna katıldı. Kalem ve Cem dergilerine “Kirpi” takma adıyla güldürü yazıları yazdı. Vakit, Tasvir-i Efikâr ve Zaman gazetelerinde de yazıları yayımlandı. Sürgünden döndükten sonra ikinci kez Kirpi dergisini çıkardı. 19391944 yılları arasında sürgündeyken yazdığı 19 ciltlik yapıtlarının toplamı yayımlandı. Serüvenin öne çıktığı bu romanlarında Türkçe’yi başarıyla kullanmıştır. Refik Halit asıl ününü gülmece ve yergi yazıları ve denemeleriyle yaptı. Günümüzde en çok baskı yapan yapıtlarının başında Memleket Hikâyeleri adlı kitap gelmektedir.

ESERLERİ

ÖYKÜ: Memleket Hikâyeleri (1919), Gurbet Hikâyeleri (1949).

ROMAN: İstanbul’un İçyüzü (1920, İstanbul’un Bir Yüzü adıyla. 1939), Yezidin Kızı (1939), Çete (1939), Sürgün (1944), Anahtar (1947), Bu Bizim Hayatımız (1950), Nilgün (3 cilt, 1950 – 52), Yer Altında Dünya Var (1953), Dişi Örümcek (1953), Bugünün Saraylısı (1954), 2000 Yılının Sevgilisi (1954), İki Cisimli Kadın (1955), Kadınlar Tekkesi (1956), Karlı Dağdaki Ateş (1956), Dört Yapraklı Yonca (1957), Sonuncu Kadeh (1965), Yerini Seven Fidan (1977), Ekmek Elden Su Gölden (1980), Ayin On Dördü (1980), Yüzen Bahçe (1981).

FIKRA: Bir Avuç Saçma (1939), Bir İçim Su (1931), İlk Adım (1941), Üç Nesil Üç Hayat (1943), Makyajlı Kadın (1943), Tanrıya Şikâyet (1944).

GÜLMECE – HİCİV: Sakın Aldanma İnanma Kanma (1915), Kirpi’nin Dedikleri (1916),  Ago Paşa’nın Hatıratı (1918), Ay Peşinde (1922), Guguklu Saat (1925), Tanıdıklarım (1922.)

ANI: Minelbab İlelmihrab (1946), Bir Ömür Boyunca (1980).

OYUN: Deli (bir perdelik oyun, 1929), Kanije Müdafası ve Tiryaki Hasan Paşa (oynandı, basılmadı).

Bakabilirsin:  Geleneksel Türk Tiyatrosu Türleri ve Özellikleri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir